Ik las vandaag op Facebook een bericht. Het was afkomstig van de organisatie Nederland Toegankelijk. Het ging over het Muziekfeest op het plein, van de Tros. Je weet wel, de grootste familie van Nederland.

Heel veel mensen gingen er naartoe, en als rolstoeler houd je ook van een feestje natuurlijk. Een groep rolstoelers was gegaan en had gehoopt op een veilige plek om dit festijn te kunnen aanschouwen. Eenmaal bij de hekken in Emmen aangekomen was de teleurstelling groot. De Tros had niks geregeld voor rolstoelers. Er was geen veilige plek waardoor men tussen het publiek in moest gaan staan met de rolstoelen.

Voor ze er erg in hadden zag onze groep rolstoelers alleen nog maar benen. Het plein stroomde voller en voller, en het publiek ging bijna op de benen van onze rolstoelers staan om het podium goed te kunnen zien. Uiteindelijk dropen ze af. Ze hadden geen muziek gehoord en geen artiest gezien. De situatie werd te gevaarlijk.

De Tros haalde de schouders op. Blijkbaar hoor je als rolstoeler niet bij de grootste familie van Nederland. Je bent een soort derderangs burger in hun ogen. Er kwam geen excuus of verklaring van de organisatie. Onze groep rolstoelers kwam van een koude kermis thuis. Voor hun geen feest.

Ik keek en luisterde met verbazing naar dit nieuws. Hoe anders zijn wij het gewend in Ulft. Daar ben je als rolstoeler geen ongewenst familielid. Daar word je warm welkom geheten door het team van Huntendwarspop en de rolstoelpodia zijn veilig en goed toegankelijk. Daar heerst de sfeer die je zo graag wil proeven wanneer je een beperking hebt.

Ik denk dat Andy en ik een Muziekfeest op het plein maar laten voor wat het is. We gaan ook dit jaar weer samen naar Ulft. We reizen af naar de gastvrije Achterhoek om onze familie weer te begroeten. Daar zijn rolstoelers welkom. En anderszins gehandicapten zijn eveneens deel van die grote familie die Huntendwarspop heet. Kom jij ook bij dit feest ?