Huntendwarspop, op de camping Huntendwarspop Andy op de camping

Huntendwarspop 2015. Zaterdagochtend om 10:30 vertrekken Andy en ik naar Ulft voor Huntendwarspop. Andy heeft er zin in, al is het wel lang om een dag in de buitenlucht te zijn. Om 12:00 komen we in Ulft aan in de stralende zon, maar in de loop van de middag slaat het weer wat om. Het avondconcert van UB40, het hoogtepunt van de dag, valt letterlijk in het water.
Als verzopen katten zitten Andy en ik die avond in onze rolstoelbus. Rond 01:30, midden in de nacht dus, komen we dan eindelijk thuis. Ik puf tegen Andy: “Dit was heel mooi, maar het volgend jaar gaan we toch echt kamperen, dan hoeven we niet meer midden in de nacht te gaan rijden. Hier word ik te oud voor.”

Huntendwarspop 2016. De voorbereidingen voor Huntendwarspop beginnen iets eerder dan in de voorgaande twee jaargangen. Oudste zoon Jona kondigt aan dat hij ook mee gaat dit jaar. Er worden kampeermaterialen ingekocht. Een tent die we aan de rolstoelbus kunnen vast bouwen, luchtbedden, slaapzakken, kortom; alles wat nodig is voor een leuk verblijf op de camping. De campingtickets kunnen worden geboekt, en ik regel van afstand dat we de bus naast de tent mogen neerzetten. Ik krijg de laatste instructies van de campingbeheerder, en met het volste vertrouwen gaan we op vrijdag de 12e augustus naar Huntenpop toe.

Rond 12:00 komen we aan. De campingbeheerder grijnst ons al toe. “Stap maar uit, en kom je even registreren,” wordt ons vriendelijk toegejuicht. Ik kijk even naar de staat van het grasveld en begrijp gelijk het plezier van de jongens van de camping. Die zitten te wachten op de zoveelste klant die met mooie gympjes in de Ulftse modder zal landen. Met een vriendelijke lach trek ik mijn gympjes uit, en mijn laarzen aan. Ik krijg 3 zwarte bandjes. Voor de grap zeg ik: “eindelijk heb ik de zwarte band.” Mijn jongens in de bus moeten er hard om lachen. Ik vraag nog even waar ik moet gaan staan. “Zoek maar een leuk plekje,” is het advies. Ik rij het terrein op, en parkeer de bus in een leeg hoekje. Ik vraag even of de plek bezet is. “Ja hoor, door jou!!” wordt er vrolijk gelachen door mijn buurjongens.
Ik parkeer de bus en begin de bagage uit de bus te laden.

Terwijl ik de slaapzakken naast de bus parkeer komt mij een sterke wietlucht tegemoet.
Op dat moment dringt het tot mij door dat dit geen normaal kampeerweekend gaat worden. We zijn bij een popfestival, en dat zullen we weten. De buren komen een voor een even kennis maken. Andy zit er bij en kijkt ernaar. Hij wordt herkend. Mensen van de tattooclub verwelkomen ons, en de bewoners van Ulft komen gewoon kamperen. Ook voor hun is Andy een bekende.
Het is een leuke binnenkomer. Met vereende krachten, en wat goede hulp en adviezen van de buren, wordt de tent opgezet. Wanneer het zaakje dan eindelijk stevig staat is het tijd voor een biertje. Bij de buren. Die blijken bij een heel gezelschap te horen, maar ik begrijp gelijk dat wij vanaf nu deel uitmaken van dat gezelschap. We voelen ons deel van een gezellige familie, en dat zal de hele tijd zo blijven.

Huntendwarspop Andy op de camping 2Aan het eind van de middag loop ik met de jongens naar de kantine toe. Ik aanschouw de menulijst en de prijzen van het eten en drinken en besluit dat ik mijn eten voor niks heb lopen mee te slepen. Ik had me een tas vol boodschappen kunnen besparen, want voor deze prijzen ga ik dus niet koken voor mijn jongens. We besluiten een broodje frikandel te eten, met curry, met een radler. In de zon. Het kamperen is begonnen, we genieten ervan.

Rond 19:00 worden we verwacht door Gert, van Huntendwarspop. We mogen het terrein op, en struinen rond tussen de kraampjes van wat nog het meeste op een hippiemarkt lijkt. Wat een gezellige boel; we houden de pas er een beetje in, want de festivalgrond is nog wat zompig. Wanneer we al te lang stil staan zakken we weg. Het is Huntenpop zoals we het kennen. Mooi, gezellig, gemoedelijk, en muddy good.
20:30. De avond concerten beginnen. We kijken naar een coverband van Rammstein, en naderhand staan onze oren een paar cm verder van ons hoofd af. We genieten met volle teugen van het uitzicht vanaf het rolstoelpodium. Daarna is het tijd voor de tent. We lopen terug naar de camping terwijl de muziek door dreunt. Op de camping blijkt dat we kunnen meegenieten van wat er op het hoofdpodium gebeurt. De buren geven even uitleg wat ons te wachten staat, terwijl er nog meer campinggasten aankomen op de camping. We horen van de muziek vanuit de caravan tegenover ons, en het kampvuur voorin.

Ik maak nog even een praatje met een vriendelijke medewerker van de brandweer, die mij verzekert dat ik ze gerust mag inseinen als het nodig is met Andy. Wat een geruststelling. Met het volste vertrouwen in een leuk kampeeruitstapje, en na nog een gezamenlijk biertje ga ik dan toch maar samen met de jongens slapen. We horen de hele nacht lang nog muziek, terwijl de schijnwerper van het festivalveld op onze tent gericht staat.